خورشید کربلا

سفر واژه­ای است که همیشه بوی غربت می­دهد، غربتی که توأم با دلهره است. دیدن زندگی­های گوناگون و تعامل با مردمانی که شناختی از آنان نداری، دلهره آوری سفر را بیشتر می­کند اما این بار جنس سفرمان فرق می­کند، به جایی می­رویم که خورشید تابناکش، ظلمات شب را روشن­تر از روز کرده است.

سفر به کشوری را تجربه خواهیم کرد که مردمانش به سخاوت و کرم شُهره هستند و این آن چیزی است که باعث می­شود قِرابت و محبت غالب بر غُربت شوند…

 پس بیایید به این سفر برویم که غروب آفتاب­هایش هم طلوع است…